Promocja wydarzeń: kto wskazuje internet i przekaz ustny?
Amerykańskie badanie uczestnictwa w wydarzeniach artystycznych pokazuje, dlaczego wskazań źródeł informacji nie należy traktować jako oddzielnych grup odbiorców i jak zadać jaśniejsze pytanie przy kolejnym wydarzeniu.
Autorska ponowna analiza amerykańskiego badania uczestnictwa w kulturze Survey of Public Participation in the Arts z lipca 2022 r.
Streszczenie
W amerykańskim badaniu uczestnictwa w wydarzeniach artystycznych z 2022 roku odpowiedzi o pozyskaniu informacji z internetu i z przekazu ustnego nakładały się. Wśród dorosłych z potwierdzonym udziałem w wydarzeniach spełniających kryteria w poprzednim roku szacunkowo 30,4% wskazało zarówno internet, jak i znajomych, sąsiadów lub współpracowników. Wśród osób wskazujących internet 56,5% wymieniło także tę grupę osób z otoczenia. Przeanalizowaliśmy 2188 rekordów z potwierdzonym uczestnictwem. Uwzględniliśmy wagi badania, oszacowaliśmy niepewność losowania na podstawie wag replikacyjnych i zachowaliśmy niepełne odpowiedzi.
Odpowiedzi dotyczą wydarzeń z całego roku i mogą odnosić się do różnych okazji. Internet obejmuje strony internetowe i inne źródła online, a także media społecznościowe; kategoria osób z otoczenia nie obejmuje rodziny, o którą pytano osobno. Wyniki pomagają organizatorom odróżnić wspólnych odbiorców od oddzielnych wskazań źródeł. Nie ustalają, która promocja spowodowała udział w wydarzeniu.
Wyobraź sobie instytucję kulturalną analizującą swój ostatni program. Kampania internetowa ma własny raport. Tymczasem organizator wciąż słyszy, że ludzie przyszli, bo znajomy wspomniał o występie. Te relacje mogą sprawiać wrażenie 2 różnych grup odbiorców. Część tych samych osób może należeć do obu.
Ogólnokrajowe badanie uczestnictwa w kulturze pozwala bezpośrednio sprawdzić tę część wspólną, z istotną różnicą względem raportu pojedynczej instytucji: respondenci opisywali wydarzenia, w których uczestniczyli przez cały rok. Łączne odczytanie ich odpowiedzi daje bardziej użyteczny obraz niż analiza każdego źródła informacji osobno.
Różne sposoby poznawania wydarzeń artystycznych

Co obejmuje badanie promocji wydarzeń?
Badanie obejmuje dorosłych mieszkańców USA, którzy zadeklarowali udział w co najmniej 1 wydarzeniu artystycznym spełniającym kryteria w ciągu 12 miesięcy przed wywiadem w lipcu 2022 r. Uwzględniono muzykę na żywo, teatr lub taniec; czytanie książek, poezję lub opowiadanie historii oraz wystawy sztuki. Wykluczono występy uczniów szkół podstawowych i średnich oraz wydarzenia online. Pytania o źródła informacji nie obejmowały filmów.[1]
Przeanalizowaliśmy 2188 rekordów z potwierdzoną odpowiedzią o uczestnictwie i dodatnią wagą badania. Respondentów pytano, skąd po raz pierwszy dowiedzieli się o wydarzeniach, w których uczestniczyli w ciągu tego roku. 1 osoba mogła wskazać kilka źródeł, ponieważ brała udział w kilku wydarzeniach lub ponieważ źródła nakładały się w jej relacji. Ankieta nie łączy każdego źródła z konkretnym nazwanym wydarzeniem.[3]
„Internet” obejmuje tu media społecznościowe, strony internetowe i inne źródła online. „Osoby z otoczenia” to znajomi, sąsiedzi lub współpracownicy. W kwestionariuszu pytano o rodzinę osobno. Osoba z otoczenia może też udostępnić link w internecie, więc kategorie te opisują odpowiedzi na pytania, a nie wzajemnie wykluczające się technologie komunikacji.
Okres odniesienia przypada mniej więcej między lipcem 2021 a lipcem 2022, w czasie wychodzenia z ograniczeń pandemicznych. To historyczne wyniki uczestnictwa w wydarzeniach artystycznych w USA. Ich praktyczna wartość polega na pokazaniu, co może zawierać raport o kanałach; nie stanowią aktualnego punktu odniesienia dla konkretnej instytucji, kraju ani formatu wydarzenia.
Czy osoby, które dowiedziały się o wydarzeniu z internetu, wskazywały też osoby z otoczenia?
Tak. Wśród uczestników z zarejestrowaną odpowiedzią „Tak” na pytanie o internet 56,5% odpowiedziało też „Tak” na pytanie o osoby z otoczenia. Przybliżony 95% przedział niepewności losowania wynosi od 52,7% do 60,3%. Kolejne 43,2% odpowiedziało „Nie” na pytanie o osoby z otoczenia, a 0,3% nie udzieliło na nie odpowiedzi.
To porównanie ma mniejszy mianownik: 1165 rekordów z potwierdzonym internetowym źródłem informacji. Zachowuje 3 rekordy bez odpowiedzi o osobach z otoczenia. Osoby z nieznaną odpowiedzią o internecie są poza tą konkretną grupą, nawet jeśli znana jest ich odpowiedź o osobach z otoczenia.
W grupie wskazującej internet jako źródło informacji
Osoby z potwierdzonym uczestnictwem w USA i zarejestrowaną odpowiedzią „Tak” dla internetu, rok kończący się w lipcu 2022 r.; 1165 rekordów. Nieznane odpowiedzi o osobach z otoczenia pozostają w tym mianowniku.
| Odpowiedź o osobach z otoczenia jako źródle informacji | Udział ważony | 95% przedział: dolna granica | 95% przedział: górna granica | Respondenci |
|---|---|---|---|---|
| „Tak” dla osób z otoczenia | 56,5% | 52,7% | 60,3% | 644 |
| „Nie” dla osób z otoczenia | 43,2% | 39,3% | 47,0% | 518 |
| Brak odpowiedzi o osobach z otoczenia | 0,3% | 0,0% | 0,7% | 3 |
Wynik zmienia pytanie, które organizator mógłby zadać po zauważeniu dużej roli internetu jako źródła informacji. Jaka część tych odbiorców wskazuje też kontakt osobisty? W tej historycznej próbie ponad połowa ważonej grupy z odpowiedzią „Tak” dla internetu wymieniła też znajomych, sąsiadów lub współpracowników.
Ta wspólna odpowiedź nie ustala kolejności. Może opisywać wpis w internecie i rozmowę o 1 występie albo internet jako źródło informacji o 1 wydarzeniu i osobę z otoczenia jako źródło informacji o innym. Nie pozwala też odróżnić bezpłatnego wpisu od reklamy. Kolejnych przydatnych dowodów dostarczyłyby pytania związane z Twoim konkretnym, nazwanym wydarzeniem.
Jak bardzo brak odpowiedzi mógłby zmienić obraz?
44 niepełne rekordy pozostają w głównym mianowniku. Nie traktujemy odmowy, odpowiedzi „Nie wiem” ani innego kodu braku odpowiedzi jako „Nie”. Zamiast tego pytamy, jak bardzo każda kategoria mogłaby się zmienić, gdyby brakujące odpowiedzi o źródłach informacji przyjęły dowolną z 2 możliwych wartości, a znane odpowiedzi pozostały bez zmian.
Dla kategorii obu źródeł daje to zakres od 30,4% do 33,1%. Dolna granica obejmuje potwierdzone rekordy „Tak/Tak”. Górna obejmuje również niepełne rekordy, których istniejące odpowiedzi nadal dopuszczają „Tak/Tak”. To samo obliczenie pokazano dla każdej w pełni sklasyfikowanej kategorii.
Zakresy dopuszczalne przy niepełnych odpowiedziach o źródłach informacji
Każda kategoria uwzględnia wszystkie 2188 rekordów z potwierdzonym uczestnictwem. Znane odpowiedzi są stałe; nieznane odpowiedzi o źródłach mogą przyjąć „Tak” lub „Nie”.
| Możliwa kategoria | Najniższy udział zgodny z odpowiedziami | Najwyższy udział zgodny z odpowiedziami |
|---|---|---|
| Internet i osoby z otoczenia | 30,4% | 33,1% |
| Internet bez osób z otoczenia | 23,2% | 25,5% |
| Osoby z otoczenia bez internetu | 15,5% | 18,2% |
| Żadne z tych źródeł | 27,9% | 30,1% |
To logiczne zakresy wynikające z brakujących odpowiedzi, a nie przedziały ufności. Każdą górną granicę rozpatruje się osobno; 4 górne granice nie tworzą możliwego rozkładu, który powinien sumować się do 100%. Zakresy dotyczą brakujących odpowiedzi o źródłach wśród osób z potwierdzonym uczestnictwem, a nie osób, które nie odpowiedziały na ankietę, niepewności uczestnictwa ani błędów pamięci.
W grupie z odpowiedzią „Tak” dla internetu jest mniej nierozstrzygniętych odpowiedzi o osobach z otoczenia. Zakres części wspólnej wynosi od 56,5% do 56,8%, przy zachowaniu wszystkich znanych odpowiedzi. Ten wąski zakres nie usuwa niepewności losowania: odrębny przedział od 52,7% do 60,3% nadal ma znaczenie.
Brak odpowiedzi o osobach z otoczenia w grupie „Tak” dla internetu
Wszystkie 1165 rekordów z zarejestrowaną odpowiedzią „Tak” dla internetu; w 3 brak odpowiedzi o osobach z otoczenia.
| Grupa | Najniższy udział zgodny z odpowiedziami | Najwyższy udział zgodny z odpowiedziami |
|---|---|---|
| Informacje od osób z otoczenia wśród uczestników z odpowiedzią „Tak” dla internetu | 56,5% | 56,8% |
W raporcie biznesowym to rozróżnienie pomaga oddzielić 2 pytania. Pierwsze dotyczy tego, jak bardzo niepełne odpowiedzi mogłyby zmienić klasyfikację zaobserwowanej próby. Drugie — tego, na ile niepewne jest oszacowanie, ponieważ pochodzi z próby. Wąski zakres wynikający z braku odpowiedzi nie obiecuje precyzyjnej prognozy.
Krótka ankieta o źródłach informacji przy kolejnym wydarzeniu artystycznym
Aby zastosować ten wniosek, jasno określ wydarzenie i okres obserwacji. Krótka ankieta po występie, spotkaniu literackim lub wystawie może dotyczyć tej konkretnej okazji. Poniższe sformułowania są przykładowym szablonem, a nie kwestionariuszem, z którego pochodzą historyczne odsetki powyżej.
Zacznij od pytania: „Czy przed udziałem w wydarzeniu [nazwa wydarzenia] w dniu [data] dotarły do Ciebie informacje o nim z mediów społecznościowych, strony internetowej lub innego źródła online?”. Zaproponuj odpowiedzi: Tak, Nie, Nie pamiętam i Wolę nie odpowiadać.
Następnie zapytaj: „Czy przed udziałem w tym wydarzeniu dotarły do Ciebie informacje o nim od znajomego, sąsiada lub współpracownika?”. Użyj tych samych opcji odpowiedzi. Zachowaj oddzielne pytania, aby 1 osoba mogła odpowiedzieć „Tak” na oba, a pominięte pytanie pozostaw bez odpowiedzi.
Ten szablon pyta, czy do kogoś dotarły informacje o wydarzeniu z danego źródła, w tym ewentualne przypomnienia. Jeśli decyzja wymaga zrozumienia pierwszego kontaktu z informacją, zadaj osobne pytanie o pierwszy zapamiętany kontakt i dopuść niepewność. Nie opisuj szerszych odpowiedzi o pozyskaniu informacji jako atrybucji pierwszego kontaktu.
1 wydarzenie, oddzielne pytania, pełne zestawienie

Wskaż wydarzenie
Podaj konkretną okazję i datę.
Zapytaj o każde źródło osobno
Dopuść „Tak” dla obu źródeł oraz wyraźne odpowiedzi „Nie” lub brak wiedzy.
Zachowaj niepełne odpowiedzi
Zachowaj widoczność brakujących odpowiedzi we właściwym mianowniku.
Powiąż odpowiedź na ankietę z 1 respondentem i 1 wydarzeniem, nie zbierając więcej danych identyfikujących, niż wymaga zadanie. Jeśli ta sama osoba może przesłać odpowiedź więcej niż raz, określ sposób traktowania duplikatów przed raportowaniem wyników. Podaj, kogo zaproszono, ile osób odpowiedziało i kiedy ankieta była dostępna.
Ankieta po wydarzeniu opisuje osoby, które odpowiedziały. Może pomijać nieuczestników i osoby ignorujące zaproszenie. Pomaga więc wyjaśnić deklarowane źródła informacji wśród respondentów; nie szacuje, ile dodatkowych biletów sprzedano dzięki reklamie. Dane o biletach i kampanii zachowaj w ramach dotychczasowych zasad pomiaru i zgód.
Przykład zastosowania: 3 odpowiedzi, które organizator powinien rozróżniać
Wyobraź sobie małą instytucję zbierającą odpowiedzi na powyższe 2 pytania o konkretne wydarzenie. Poniższe 3 układy odpowiedzi to fikcyjne przykłady klasyfikacji, a nie dodatkowe wyniki z danych Census.
Pierwsza osoba odpowiada „Tak” dla internetu i „Tak” dla osób z otoczenia. Umieść tę odpowiedź we wspólnej grupie. 2 odpowiedzi „Tak” pozostają 2 wskazaniami źródeł od 1 respondenta. Wiadomość od znajomego z linkiem do strony mogłaby pasować do obu opisów; same odpowiedzi nie mówią, czy tak się stało.
Druga osoba odpowiada „Tak” dla internetu i „Nie” dla osób z otoczenia. W tych 2 pytaniach jest to układ odpowiedzi „Tylko internet”. Słowo „tylko” odnosi się do tej pary: nie wyklucza rodziny, plakatu ani innego źródła, o które nie pytano w ankiecie.
Trzecia osoba odpowiada „Tak” dla internetu i zostawia pytanie o osoby z otoczenia bez odpowiedzi. Zachowaj tę odpowiedź w mianowniku grupy „Tak” dla internetu, lecz pozostaw klasyfikację osób z otoczenia nierozstrzygniętą. Przypisanie jej do „Tylko internet” zamieniłoby brak odpowiedzi w dowód, którego ta osoba nie dostarczyła.
Ta sama zasada dotyczy odpowiedzi „Nie/Nie” i rekordów z nieznaną odpowiedzią o internecie. Zachowaj to, co wiadomo, wskaż pytania bez odpowiedzi i użyj mianownika zgodnego z pytaniem. Dzięki temu organizator otrzymuje czytelny opis odpowiedzi bez wymyślania ścieżki od promocji do zakupu.
Jak organizator wydarzenia powinien wykorzystać wynik?
Wykorzystaj wynik, by poprawić kolejną rozmowę o promocji. Gdy zespół porównuje internet z przekazem ustnym jako źródła informacji, zapytaj, czy porównuje wskazania źródeł, czy grupy osób. W 2 pozornie oddzielnych sumach dla kanałów może kryć się wspólna grupa odbiorców.
W następnym raporcie wydarzenia pokaż razem wspólną grupę, 2 grupy wskazujące po 1 źródle, kategorię „Żadne źródło” i niepełne odpowiedzi. Zachowaj nazwę wydarzenia i daty obok tabeli. Jeśli podajesz też odsetek wśród respondentów z odpowiedzią „Tak” dla internetu, nazwij ten mniejszy mianownik, aby wynik nie wyglądał jak odsetek wszystkich uczestników.
Stwierdzenie części wspólnej może skłonić do pytań o przekazywanie informacji o wydarzeniach. Na przykład organizator może chcieć sprawdzić, czy ludzie przesyłają znajomym przydatną stronę wydarzenia. To hipoteza do dalszego badania konkretnego wydarzenia, a nie zachowanie ustalone w tej ankiecie. To samo rozróżnienie dotyczy twórcy promującego spotkanie literackie, występ lub wystawę.
Decyzje o wydatkach na kampanię wymagają dodatkowych dowodów, w tym porównywanych rzeczywistych działań, kosztów i wyników. Wkład tego badania jest węższy i bezpośredni: lepszy opis tego, kto wskazał jakie źródła, zanim zespół przypisze sumom wyjaśnienie biznesowe.
Jak przeprowadzono obliczenia?
Wykorzystaliśmy oryginalne pliki publiczne i 160 wag replikacyjnych na poziomie osób z badania Survey of Public Participation in the Arts z lipca 2022 r., przeprowadzonego jako dodatek do Current Population Survey. Wywiady odbyły się 16–25 lipca. Dodatek wybierał 1 dorosłą osobę spełniającą kryteria w około połowie gospodarstw domowych w próbie i dopuszczał odpowiedzi zastępcze, gdy wybrana osoba była niedostępna. Pytania o źródła informacji znajdowały się w losowo przydzielanym module Core 2.[1][3]
Analiza zachowuje rekordy z dodatnimi wagami dodatku, wiekiem co najmniej 18 lat i odpowiedzią „Tak” na co najmniej 1 z 3 pytań o uczestnictwo w wydarzeniach spełniających kryteria. Nie wnioskuje o uczestnictwie z odpowiedzi o źródle informacji ani nie wymaga odpowiedzi na każde pytanie o źródła. Pełny dodatek zawiera 13 251 rekordów z dodatnią wagą; nasza grupa z potwierdzonym uczestnictwem liczy 2188. To różne populacje w obrębie pliku.
Dla sumy populacyjnej w module Core 2 instrukcje Census stosują mnożnik 2 do wagi dodatku. Stosujemy ten sam mnożnik do wag pełnej próby i wag replikacyjnych. Zmienia on sumy populacyjne, lecz skraca się w raportowanych tu ilorazach. Każda replika używa własnego mianownika.
Wariancja losowania jest zgodna z metodą wag replikacyjnych Census: 4/160 razy suma kwadratów różnic między każdym oszacowaniem replikacyjnym a oszacowaniem pełnej próby. Raportowane przedziały wykorzystują przybliżenie rozkładem normalnym i są punktowe, bez jednoczesnej gwarancji dla całej tabeli. Wyświetlane przedziały to ich część wspólna z zakresem 0%–100%; plik do pobrania zachowuje pierwotne nieograniczone końce przedziałów.[4]
W analizie przyjęto ostrożny próg publikacji wynoszący 75 000 w ważonej populacji danej grupy, zgodnie z przestrogą Census dotyczącą małych podstaw rozkładów procentowych. Zarówno grupa z potwierdzonym uczestnictwem, jak i grupa „Tak” dla internetu przekraczają ten próg. To przyjęta przez nas reguła, a nie twierdzenie, że Census narzuca dokładnie taką politykę pomijania wyników.
Raport NEA z 2025 roku przedstawia osobne odsetki dla kanałów pozyskania informacji. Nasz wkład polega na łącznym odczytaniu 2 odpowiedzi, zachowaniu niepełnych przypadków i oddzieleniu zakresów brakujących odpowiedzi od niepewności losowania. Nakładanie się kanałów było już zawarte pośrednio w opublikowanych sumach; nie twierdzimy, że odkryto je po raz pierwszy.[2]
Pliki do pobrania zawierają wyświetlane wyniki zbiorcze oraz pakiet do odtworzenia analizy z odwołaniami do źródeł, kodem obliczeń i pełnym wynikiem liczbowym. Nie zawierają indywidualnych rekordów respondentów, identyfikatorów ani wag badania. Influence IQ odpowiada za tę ponowną analizę i jej interpretację.
Plik CSV jest w języku tej strony. Pakiet do odtworzenia analizy zawiera przetłumaczoną dokumentację metody, oryginalny kod obliczeń i wyniki zagregowane. Surowe dane respondentów są dostępne osobno w źródle Census.
Źródła i uwagi
- U.S. Census Bureau, zbiory danych Survey of Public Participation in the Arts z lipca 2022 r. Influence IQ wykorzystuje oryginalne publiczne archiwum odpowiedzi i odpowiadające mu wagi replikacyjne na poziomie osób.
- National Endowment for the Arts, kompleksowy raport SPPA z 2025 roku, tabela 4 (drukowana strona 23), podaje oddzielne odsetki dla kanałów pozyskania informacji. Te oddzielne rozkłady brzegowe nie są prezentowanym tutaj rozkładem łącznym.
- Dokumentacja techniczna Census z lipca 2022 r.: schemat dodatku, pytania o uczestnictwo i źródła informacji w module Core 2, oryginalny układ rekordów i instrukcje dotyczące wag. Internet to łączne pytanie o media społecznościowe, strony internetowe i inne źródła online; osoby z otoczenia to znajomi, sąsiedzi lub współpracownicy.
- Dokumentacja techniczna Census i udostępnione wagi replikacyjne z lipca 2022 r. uzasadniają stosowanie BRR na poziomie osób ze 160 replikami i mnożnikiem wariancji 4/160. W analizie mianownik każdego ilorazu obliczany jest ponownie dla każdej repliki.
Źródłową wersją tego artykułu jest wersja angielska. Wersje językowe opisują to samo amerykańskie badanie i nie szacują wyników dla innych krajów.