Farklı bir parça, farklı bir lisans kontrolü gerektirebilir

Sanatçı aynı, ancak müzik değişiyor. 2017 Free Music Archive araştırma veri setinin analizi, yeni parçanın neden kendi kaynak ve lisans kaydına ihtiyaç duyduğunu gösteriyor.

1 Nisan 2017’de derlenen FMA araştırma arşivindeki lisans bildirimlerinin özgün analizi.

Özet

İşletme veya içerik üreticisi videosunda müziği değiştirirken yeni parça için ayrı kaynak ve lisans kaydı tutun. 2017 FMA araştırma arşivinde, en az 2 parçalı 8.450 sanatçı kaydının %18,2’sinde farklı adlandırılmış Creative Commons lisans aileleri vardı. Tutarsız 6 kaynak etiketini sınıflandırmadan bırakmak bu payı %9,6’ya düşürüyor, ancak temel lisans ailesi belirlenmiş çok daha az parça bırakıyor. Bunlar tahmini bir aralık değil, kaynağı okumanın 2 yoludur.[1][2]

Çalışma, sanatçı adının tek başına parçalar arasındaki farkları neden gözden kaçırabileceğini gösteriyor. Geçmiş bildirimleri karşılaştırdığı için güncel izinleri ortaya koymaz veya hataları belirlemez. Aynı lisans ailesindeki parçaların bile sürümleri veya ülkeye özgü koşulları farklı olabilir. Aşağıdaki ücretsiz kayıt formu, kurgu değiştiğinde içerik üreticisi ile işletmenin seçilen parçayı, tam bildirimini ve planlanan kullanımı bir arada tutmasına yardımcı olur.

Video neredeyse bitmiş. Küçük işletme kurguyu beğeniyor, ancak daha hafif bir müzik istiyor. İçerik üreticisi aynı sanatçının başka şarkısını buluyor, sesi değiştirip yeni kurguyu gönderiyor. Görüntüler, açıklama ve kampanya aynı kalıyor. Küçük bir yaratıcı düzenleme gibi gelebilir.

İlk müzik seçimini destekleyen bilgiler de değişti. İlk parça için kaydedilmiş kaynak bağlantısı, yeni parçayı tanımlamaz. Tanıdık sanatçı adı bile sonraki inceleyen kişiye, videodaki sesin hangi lisans bildirimine ait olduğunu söylemez.

Her parçayı kontrol etmek yerleşik bir öneridir. Gerekçesini daha somut kılmak istedik: bir müzik arşivinde aynı sanatçı kaydında gruplanan parçalar ne sıklıkta gerçekten farklı adlandırılmış lisans aileleri taşıyordu?

Her parçanın kendi kaynak kaydı olmalı

Çizilmiş 3 plak kılıfının her biri farklı bildirim kartına bağlanıyor. İlk 2 kılıf aynı yaprak amblemini paylaşırken bildirim kartları farklı.
Aynı sanatçı amblemine sahip ikisi dahil, parçalara bağlı ayrı bildirimlerin kavramsal çizimi. Kartlar gerçek parçaları veya lisans koşullarını göstermiyor.

Sanatçı adı her zaman tek lisans ailesini belirlemiyordu

Nisan 2017’de derlenen, seçilerek oluşturulmuş FMA araştırma arşivini inceledik. 106.574 parça kaydının 98.683’ü, en az 2 parçalı 8.450 sanatçı kaydına aitti. 2 parçası veya çok daha büyük arşivlenmiş kataloğu olsun, her sanatçı kaydı bir kez sayıldı. Bunlar tek tek müzisyen sayısı değil, grup veya iş birliklerini temsil edebilen platform kayıtlarıdır.[1]

Bu 8.450 kaydın 1.534’ünde en az 2 parça farklı adlandırılmış temel lisans ailelerine sahipti. Bu, %18,2’dir. Aile, CC BY, CC BY-NC veya CC BY-NC-SA gibi birleşim demektir. Karşılaştırma, adlandırılmış koşullara ilişkin bu ilk sorudan sürüm numaralarını ve ülkeye özgü sürümleri ayrı tutar.[2]

Bu %18,2, 6 kaynak etiketini nasıl yorumladığımıza önemli ölçüde bağlıdır. Etiketler “3.0 International” derken bağlantılı Creative Commons sayfaları karşılık gelen 3.0 Unported lisanslarını belirtiyor. Ana hesaplamamız incelenmiş bu tam bağlantıları izler ve etiket uyuşmazlığını korur. Daha katı hesaplama ise bu bildirimleri çözümlenmemiş bırakır. Aynı 8.450 kayıt içinde farklılık gösteren 813 sanatçı kaydı, yani %9,6 bulur.[3]

Daha katı okuma bilgi de kaybettirir: temel ailesi çözümlenen parçaların kapsamı, 98.683 parçanın 96.945’inden, yani %98,2’den, 62.370’e, yani %63,2’ye düşer. Üçüncü kategorideki sanatçı kayıtları 213’ten 3.613’e çıkar. Bu nedenle daha küçük fark sayısı, kalan katalogların eşleştiğini göstermez. Daha fazla kaynak bildirimini sınıflandırmadan bırakma kararını yansıtır.

Ana hesaplamada 6.703 kayıtta gözlemlenen tüm parçalarda tek temel aile vardı. Kalan 213 kayıt, ne bu kategoriye ne de gözlemlenen fark kategorisine yerleştirilebildi. Bunlar kamu malı araçlarını, diğer bildirimleri ve çözümlenmemiş kayıtları içerir. Bu bildirimler 6 aileli karşılaştırmanın dışındadır; otomatik olarak geçersiz lisans veya eksik bilgi değildir.

Aynı 8.450 sanatçı kaydında kaynak etiketlerini ele almanın 2 yolu

2017 FMA arşivi; her sanatçı kaydında en az 2 seçilmiş parça var. Ana temel aile parça kapsamı: 96.945/98.683 (%98,2). Katı kapsam: 62.370/98.683 (%63,2).

Veri tablosu: ana ve katı sınıflandırmada, sayı ve paylarıyla birbirini dışlayan 3 sanatçı kaydı sonucu
SonuçAna sayıAna payKatı sınıflandırma sayısıKatı sınıflandırma payı
En az 2 temel lisans ailesi gözlemlendi1.534%18,2813%9,6
Her parça tek temel aileye çözümleniyor6.703%79,34.024%47,6
Diğer veya çözümlenmemiş bildirimler; yukarıdaki 2 kategoriye de girmeyenler213%2,53.613%42,8
Kaynak: FMA 2017 meta verileri; Influence IQ analizi.[1][2] Katı sınıflandırma, 3.0 lisanslarına ait 6 kaynak etiketi takma adını çözümlenmemiş bırakır. Bunlar olası evren tahminleri aralığı değil, alternatif sınıflandırma tercihleridir. Üçüncü kategori, 6 temel aile dışındaki bildirimleri içerir; hepsinin geçersiz olduğu anlamına gelmez.

Aynı sanatçının 2 parçası farklı konuşmalar başlatabilir

Arşivlenmiş sanatçı kayıtlarından The Cheese Mites, aile ayrımını görmeyi kolaylaştırıyor. Seçilmiş 22 parça kaydının 17’sinde CC BY 4.0, 5’inde CC BY-NC 4.0 bildirimi vardı. Sürüm numarası aynıydı; NonCommercial koşulu değildi. Bu örnek 6 kaynak etiketi uyuşmazlığına bağlı değildir.[2]

Müzik seçen işletme için bu fark, parçayı kullanmadan önce araştırılacak soruyu değiştirir. Sanatçının yanlış bir şey yaptığını göstermez. Farklı eserler farklı bildirimler taşıyabilir; arşiv bu seçimlerin nedenlerini veya mevcut olabilecek ayrı izinleri göstermez.

İkinci örnek, genel yüzdenin rastgele bir parça değişimi olasılığı olmadığını gösterir. Phemale kaydında 155 parça vardı: 154’ünde CC BY-NC-SA 3.0 US, 1’inde CC BY-NC-ND 4.0 bildirimi. Farklı etiketli 2 parçaya sahip bir kayıt gibi bu da farklılık gösteren 1 sanatçı kaydı sayılır. İçerik üreticilerini şarkı seçerken gözlemlemedik veya yeni seçtikleri parçaların bu farkları ne sıklıkta aştığını ölçmedik.

Yararlı sonuç belirlidir: sanatçı kaydı müzik bulmanıza yardımcı olabilir, ancak seçtiğiniz parçaya bağlı bildirimin yerine geçemez. Geçmişe ait iki örnek de bugün belirli bir şarkıyı kullanma önerisi değildir.

Harfleri, sürümü ve kaynağı bir arada tutun

Creative Commons müzik lisansı tek bir standart izin değildir. 6 temel aile, Attribution (BY, atıf) koşulunu farklı koşullarla birleştirir. NonCommercial (NC, ticari olmayan kullanım) ticari kullanımları sınırlar; ShareAlike (SA, aynı lisansla paylaşım) uyarlamaları paylaşmaya koşullar getirir; NoDerivatives (ND, türetilemez) uyarlanmış materyali paylaşmayı sınırlar. Bu kısa etiketlerin ötesinde tam lisans metni önemlidir.[4]

Videoda ND özellikle dikkat gerektirir. CC BY-NC-ND 4.0, müziğin hareketli görüntüyle zaman ilişkisi içinde eşleştirilmesini uyarlanmış materyal oluşturmak olarak tanımlar ve bu uyarlamayı paylaşma izni vermez. Değiştirilmemiş ses dosyası bu nedenle videoyla eşleştirildiğinde uyarlama sorusu doğurabilir. Sanatçıya atıf yapmak tek başına bu soruyu çözmez.[5]

NC için amaçlanan kullanımı hesap türünden ayırın. Creative Commons, değerlendirmenin yalnızca kullanıcının işletme veya kâr amacı gütmeyen kuruluş olmasına değil, kullanıma ve amacına bağlı olduğunu söyler. Bildirimi inceleyen kişinin müziğin neye eşlik edeceğini bilmesi için reklam veya sponsorlu video dahil planlanan yerleşimi yazın.[6]

Baştan sona tek aileli 6.703 sanatçı kaydının içinde bile 646’sında farklı sürümler, ülkeye özgü sürümler veya ikisi birden vardı. Ülkeye özgü sürüme genellikle port denir. Diğer 6.057’si tek bir kanonik bildirimi paylaşıyordu. Dolayısıyla aile harflerinin eşleşmesi her zaman lisans metninin eşleşmesi değildi; metnin eşleşmesi de ilgili tüm hakların sahibini doğrulamaz. Kaydı “CC müziği” diye kısaltmak yerine tam bildirim bağlantısını parçayla tutun.

Albüm daha dar bir kestirmeydi, ama yine de kestirmeydi

En az 2 parçalı 12.122 albüm kaydının 225’inde farklı temel aileler vardı: %1,9. Bazı albümler birden fazla sanatçı içerir. Karşılaştırma, tüm parçalarının tek sanatçı kimliğini paylaştığı 11.020 albüm kaydıyla sınırlandığında farklılık gösteren 123 kayıt, yani %1,1 kaldı. Bunların paydaları ayrıdır ve iki karşılaştırma da albüm adını parçaları için izne dönüştürmez.[2]

Katalog büyüklüğü, fark bulma fırsatını da değiştirir. Tam 2 parçalı sanatçı kayıtlarında 1.500 kaydın 223’ü farklıydı; oran %14,9. En az 26 parçalı kayıtlarda 695 kaydın 323’ü farklıydı; oran %46,5. Ara dilimler kesintisiz artan bir sıra değildir. Bu sayılar, daha fazla müzik yayımlamanın nedensel etkisini değil, arşivin her kataloğun ne kadarını içerdiğini tanımlar.

Reklamın birkaç sürümünü hazırlayan ekip için çıkarım, gerçekten düşünülen parçaların kısa listesini tutmaktır. Çalışma, arşivde daha az parçası olan sanatçının daha güvenli seçim olduğunu veya gözlemlenmiş farkı olmayan albümde farklı bildirimli başka parça bulunmadığını göstermez.

Albüm kayıtları içinde de farklar vardı

Ana sınıflandırma, 2017 FMA arşivi. Koşulları karşılayan her kayıt en az 2 seçilmiş parça içerir. Sanatçı ve albüm çerçeveleri örtüşür.

Veri tablosu: sanatçı ve 2 albüm çerçevesi için farklılık gösteren ve uygun kayıtlar ile fark payları
KarşılaştırmaFarklı ailelere sahip kayıtlarKoşulları karşılayan kayıtlarFarklılık gösterenlerin payı
Sanatçı kayıtları1.5348.450%18,2
Tüm albüm kayıtları22512.122%1,9
Tek sanatçı kimliği olan albüm kayıtları12311.020%1,1
Kaynak: FMA 2017 meta verileri; Influence IQ analizi.[1][2] Tek sanatçılı albüm durumu, katkıda bulunan her parçanın sanatçı kimliğini kullanır. Ailelerin eşleşmesi; aynı sürümleri, ülkeye özgü koşulları veya belirli kullanıma izni göstermez. Yukarıda gösterildiği gibi, sanatçı kayıtlarının daha katı sınıflandırmasında, daha düşük temel aile kapsamıyla oran %9,6’dır.

Daha fazla arşivlenmiş parça, fark bulmak için daha fazla fırsat yaratır

Koşulları karşılayan aynı 8.450 sanatçı kaydında ana sınıflandırma. Dilimler tam diskografileri değil, arşivlenmiş parça sayılarını ifade eder.

Veri tablosu: önceden belirlenmiş 5 katalog büyüklüğü diliminde uygun sanatçı kayıtları, farklılık gösteren kayıtlar ve fark payları
Sanatçı kaydındaki parçalarKoşulları karşılayan kayıtlarFarklı ailelere sahip kayıtlarFarklılık gösterenlerin payı
21.500223%14,9
3–52.082254%12,2
6–102.419314%13,0
11–251.754420%23,9
26+695323%46,5
Kaynak: FMA 2017 meta verileri; Influence IQ analizi.[1][2] Her kayıt kendi diliminde bir kez sayılır. Örüntü, katalog büyüklüğünün nedensel etkisini veya içerik üreticisinin yeni parçasının farklı koşullara sahip olma olasılığını tahmin etmez. Katı dilim tabloları indirilebilir dosyadadır.

Parça değişikliğini devir sırasında görünür kılın

En basit iş akışı değişikliği, kaynak kaydını video brifinin yanında seçilen parçaya eklemektir. Müzik değiştiğinde ilk kaydı tutun ve yeni parça için başka kayıt açın. Böylece hangi kanıtın hangi kurguya ait olduğu netleşir.

İçerik üreticisi tam parça adını, varlık tanımlayıcısını, kaynak sayfasını ve dosya referansını sağlayabilir. İşletme, bitmiş içeriğin nerede yayımlanacağını ve izin sorularını kimin çözeceğini anlatabilir. Kısa, ücretli olmayan bir gönderi, sponsorlu içerik üreticisi videosu ve ücretli yerleşim, belirsiz “sosyal medya” alanında birleştirilmemelidir. Kayıt gerçek planı anlatmalıdır.

Gösterilen bildirimi ve tam bağlantısını, sürüm ve varsa ülkeye özgü sürüm dahil kaydedin. Bunları aldığınız tarihi not edin. Başlık ve bağlantı uyuşmuyorsa ikisini de koruyup farkı çözün; daha uygun görünen etiketi sessizce seçmeyin. Tarihli kopya, sayfa daha sonra değişirse başka inceleyenin ne gördüğünüzü anlamasına da yardımcı olur.

Son dışa aktarımı devretmeden önce, sesinin kayıttaki parçayla eşleştiğini ve amaçlanan kullanımın hâlâ brife uyduğunu kontrol edin. Gerekli atıf ifadesini ve nerede görüneceğini o kayıtla tutun. Bunlar önerilen inceleme adımlarıdır; ölçülmüş zaman tasarrufu veya çalışmadaki parçaların kampanya için izinli olduğu kanıtı değildir.

Mevcut bildirim amaçlanan kullanımı desteklemiyorsa ilgili hak sahibinden izin isteyin veya koşulları uyan başka parça seçin. CC bildirimi, üçüncü taraf materyal hakları dahil, bir kullanım için gereken tüm hakları sağlamayabilir.[6] Çözümlenmemiş bu noktayı tam parçanın yanında tutmak, sonraki kişiye çözeceği somut bir konu verir.

Yeni parçayı ve kanıtını bağlantılı tutun

Çizilmiş 3 adım; ses parçası seçmeyi, bildirimini video görselinin yanında incelemeyi ve parça, bildirim ile videoyu proje klasöründe birlikte tutmayı gösteriyor.
  1. Parçayı belirleyin

    Tam varlık, kaynak ve ses dosyası referansını kaydedin.

  2. Bildirimini ve planlanan kullanımı inceleyin

    Tam lisans bağlantısını, varsa ek izni ve açık soruları birlikte tutun.

  3. Son kurguya bağlayın

    Dışa aktarımın kayıtta adı geçen parçayı kullandığını doğrulayın.

Müzik değiştiren işletme ve içerik üreticisi için önerilen devir süreci. Her yeni parça ayrı kayıtla başlar.

Brife kopyalayabileceğiniz parça kaydı

Seçilen her parça için tek kayıt kullanın. İndirilebilir paket, kayıt olmadan kullanılabilen boş bir form ve formun nasıl doldurulacağını gösteren kurgusal bir örnek içerir. Bu, izin belgesi değil, kanıt ve kararları düzenleme yoludur.

Parça kimliği: ad ______; atıf yapılan sanatçı ______; tam varlık kimliği ______; kaynak sayfası ______; kullanılan ses dosyası veya sürümü ______; kontrol tarihi ______.

Bildirim: gösterilen lisans ifadesi ______; tam lisans URL’si ______; sürüm ve varsa ülkeye özgü sürüm ______; kaydedilmiş kopya veya ekran görüntüsü referansı ______; çözülecek uyuşmazlıklar ______.

Amaçlanan kullanım: işletme veya içerik üreticisi ______; video veya içerik referansı ______; yerleşim ve hesap ______; ücretli, sponsorlu veya diğer bağlam ______; müziğin içerikle nasıl kullanılacağı ______.

İnceleme: gerekli atıf ve yeri ______; ek izin veya destekleyici yazışma ______; açık soru ve sorumlu kişi ______; karar ve dayanağı ______; inceleyen ve tarih ______.

Değişiklik: önceki parça ve kayıt ______; yeni parça ve kayıt ______; planlanan kullanım değişiklikleri ______; son dışa aktarım referansı ______; dışa aktarımın incelenen parçayı kullandığını doğrulayan kişi ______.

Yanıtsız soruyu görünür bırakın. Boş izin alanı, izin kanıtı değil, araştırma çağrısıdır. İçerik üreticisi ve işletme farklı belgeler kullanıyorsa kayıtların bağlanabilmesi için ikisinde de aynı parça tanımlayıcısını kullanın.

Kayıt gerekmez. ZIP, toplulaştırılmış sonuçları, hesaplama kodunu, boş formu ve kurgusal örneğini içerir. Çevrilmiş yeniden üretim yönergeleri de dahildir. Özgün meta veriler kaynakta kalır; müzik dosyaları dahil değildir.

Eksik kararın ortaya çıktığı kurgusal müzik değişikliği

Cedar Oven adlı kurgusal fırının Maya adlı içerik üreticisine 20 saniyelik ürün videosu yaptırdığını düşünün. Ekip, son videoyu ücretli sosyal medya reklamında kullanmak istiyor. Bu örnekteki tüm adlar, parçalar ve varlık referansları uydurulmuştur; hiçbiri kullanıma sunulan parça değildir.

İlk kayıt: kurgusal Paper Lanterns atıflı “Morning Window”; varlık DEMO-A; kaynak https://example.org/music/demo-a; dosya demo-a.wav. Örnek kaynak CC BY 4.0 gösteriyor. Kayıt, https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/ ve kaydedilmiş kaynak kopyasını içeriyor. Bu giriş bildirimi anlatır; fırının gereken tüm izinlere sahip olduğu sonucu değildir.

Fırın daha sonra aynı kurgusal sanatçının “Warm Counter” parçasını tercih ediyor. Maya DEMO-B kaydını açıyor, DEMO-A’ya bağlıyor ve https://example.org/music/demo-b adresini kaydediyor. Örnek yeni parça CC BY-NC 4.0 gösteriyor. Planlanan ücretli yerleşim, amaçlanan kullanım alanında kalıyor; böylece son ses değiştirilmeden önce NC sorusu görünür oluyor.

Yeni parça kaydı, ses dosyasını demo-b.wav olarak adlandırıyor, kurgusal kontrol tarihi olarak 1 Ekim 2026’yı veriyor ve bildirim bağlantısı olarak https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/ adresini koruyor. Atıf alanında “ifade ve yer doğrulanacak” yazıyor. Ek izin “belgelenmiş izin yok” şeklinde. Kaynağı sağlamak Maya’nın; bekleyen kullanım kararı kampanya sorumlusunun görevi. Taslak dışa aktarım, bu kararı bekliyor olarak tanımlı kalıyor; kimsenin durumunu klasör adından çıkarması gerekmiyor.

Karar alanı şöyle: “Yeni parça reklam için seçilmedi. Kampanya sorumlusu, ayrı iznin bu planlanan kullanımı kapsayıp kapsamadığını çözecek veya başka parça seçip kaydını tamamlayacak.” Ek izin belgelenmediği için inceleme açık kalıyor. İlk şarkının kanıtı, ikincisinin koşullarını belirlemez.

Devir artık değişikliği, kaynağı ve bekleyen kararı belirtiyor. Ekibin desteklenmiş bir müzik seçimi olduğunda, o parçanın kaydını son dışa aktarıma bağlayabilir. Başka editör devralırsa hangi parçanın değerlendirildiğini ve müzik seçiminin neden hâlâ açık olduğunu görebilir.

Arşivlenmiş bildirimleri nasıl karşılaştırdık?

Kaynak, Michaël Defferrard, Kirell Benzi, Pierre Vandergheynst ve Xavier Bresson’un FMA: A Dataset for Music Analysis çalışmasıdır. Sabit 2017 meta veri arşivini kullandık; seçilmiş 106.574 parça kimliğinin tamamını özgün bildirim kayıtlarıyla birleştirdik. Yalnızca ham verideki 3.153 kayıt, seçilmiş çerçevenin dışında kaldı. Kaynağı derleyenler, indiremedikleri veya işleyemedikleri parçaları ve lisansları yeniden dağıtımı yasaklayan parçaları dışladı.[7] Bu seçim, arşivde hangi bildirimlerin bulunduğunu zaten şekillendiriyor. Ses dosyası indirmedik veya incelemedik.[1]

Grup sonuçlarını hesaplamadan önce grup kurallarını ve tam bildirim eşlemesini belirledik. Pozitif kaynak sanatçı veya albüm kimlikleri kayıtları tanımladı; adlar onları birleştirmedi. Grup için en az 2 seçilmiş parça gerekiyordu. Eşleme, sürümleri, ülkeye özgü sürümleri ve işaretli 6 kaynak etiketi takma adını koruyarak 114 tam başlık-URL çifti kullandı. Eksik albüm kimlikleri, diğer açılardan geçerli sanatçı kayıtlarını çıkarmadı.

Diğer parçalarda temel aile dışı veya çözümlenmemiş bildirimler olsa bile, kayıt en az 2 çözümlenmiş temel aile içeriyorsa farklı sayıldı. Yalnızca her parça tek temel aileye çözümlenirse aile eşleşmeli sayıldı. Kalan tüm kayıtlar üçüncü kategoride ve paydada kaldı. Daha katı hesaplama, parçalar ve gruplar değişmeden yalnızca işaretli 6 eşlemeyi değiştirdi.[2]

Bunlar seçilmiş tarihsel arşivin betimsel sayılarıdır. Parça kayıtları doğrulanmış benzersiz ses eserleri değildir; arşiv de tam sanatçı diskografisi veya internetteki müziğin güncel sayımı değildir. Anlık görüntünün yaşı tek başına CC lisansını sona erdirmez; bu veri setinin güncel kaynak sayfaları ve izinler hakkında neyi ortaya koyduğunu sınırlar.[6] İndirilebilir kod, toplulaştırılmış tablolar ve kaynak manifestosu, karşılaştırmanın yeniden üretilmesini sağlar.

Kaynaklar ve notlar

  1. Defferrard, Michaël; Benzi, Kirell; Vandergheynst, Pierre; and Bresson, Xavier. FMA: A Dataset for Music Analysis, ISMIR 2017. 106.574 seçilmiş parçalı meta veri arşivi 1 Nisan 2017’de derlendi. Kaynak meta veriler CC BY 4.0 lisanslıdır; tek tek ses lisansları ayrıdır. Influence IQ meta verileri birleştirdi, sınıflandırdı ve toplulaştırdı. Ses yeniden dağıtılmaz.
  2. Influence IQ analiz paketi: sabit protokol, tam bildirim haritası, kaynak sağlama toplamları, hesaplama kodu, toplulaştırılmış tablolar ve kayıt formu örnekleri. Ana sanatçı farkı: 1.534/8.450; daha katı kaynak etiketi sınıflandırması: 813/8.450. Farklı kaynak yorumları güven sınırları değildir. Örnek kaynak sanatçı kimlikleri 21659 (The Cheese Mites) ve 9454 (Phemale).
  3. 6 tam kaynak etiketi, ülkeye özgü sürümü olmayan 3.0 lisanslarını International diye adlandırıyor; ilgili resmi URI sayfaları Unported olarak tanımlıyor. Örneğin kayıtlı BY-NC bağlantısı Attribution-NonCommercial 3.0 Unported’a çözümleniyor. Ana eşleme, incelenmiş bu kimlikleri izler; katı duyarlılık kontrolü 6 tam çifti de çözümlenmemiş bırakır.
  4. Creative Commons’ın 6 lisans ve adlandırılmış koşullarına genel bakışı. Kısa aile etiketleri giriş niteliğindedir; amaçlanan kullanım için tam sürümün koşullarına başvurun. Bu makale, belirli kampanyanın gereken tüm haklara sahip olup olmadığını belirlemez.
  5. CC BY-NC-ND 4.0 hukuk metni, bölümler 1(a) ve 2(a)(1): müziğin hareketli görüntülerle zamanlı eşleştirilmesi uyarlanmış materyaldir; lisans uyarlanmış materyalin paylaşılmasına izin vermez. Geçerli istisnalar veya ayrı izinler belirli durumu değiştirebilir.
  6. Creative Commons SSS: NonCommercial kullanıma bağlıdır, ek haklar ilgili olabilir ve lisansın yaşı tek başına sona erdiğini göstermez. Amaçlanan kullanım çözümlenmemişse belirli bildirime ve ilgili hak sahibine başvurun. Resmi rehber 22 Ekim 2026’da kontrol edildi.
  7. Defferrard ve diğerleri, FMA: A Dataset for Music Analysis, bölüm 2.2. Kaynak yazarları, indirme veya işleme hataları ve yeniden dağıtımı yasaklayan lisanslar nedeniyle dışlamalar bildiriyor. Ortaya çıkan seçilmiş arşiv çalışma çerçevesidir; müzik lisanslarının rastgele örneklemi değildir.

Her dil sürümü aynı 2017 FMA araştırma arşivini anlatır. Çeviri farklı ülke çalışması oluşturmaz veya yerel izinleri belirlemez.

İçerik brifini son gönderiyle bağlantılı tutun