E-commerce B2B i B2C: gdy jeden sprzedawca obsługuje obie grupy
Dostawca kawy może z tego samego katalogu sprzedawać weekendową przyjemność i codzienny zapas do pracy. Nasza analiza oszacowań europejskich przedsiębiorstw pyta, jak duże nakładanie się grup klientów mogą ukrywać te znane etykiety i co to oznacza dla briefu kampanii.
Analiza Influence IQ badania przedsiębiorstw Eurostatu z 2025 roku dotyczącego sprzedaży internetowej w 2024. Porównanie obejmuje 20 krajów oraz branże i operat wielkości przedsiębiorstw objęte badaniem: co najmniej 10 pracujących. Wartości nakładania się grup obliczono z opublikowanych oszacowań.
Streszczenie
E-commerce B2B oznacza sprzedaż firmom, a B2C — indywidualnym konsumentom. Jeden sprzedawca może obsługiwać obie grupy. W naszej analizie badania Eurostatu z 2025 roku opublikowane oszacowania dla 20 kwalifikujących się krajów implikują minimalny udział sprzedawców obsługujących obie grupy od około 38,4% do 66,9% wśród przedsiębiorstw sprzedających przez internet. Mierzona grupa organizacyjna łączy klientów biznesowych i sektor publiczny. To minimalne udziały zgodne z oszacowaniami, a nie bezpośrednie liczebności firm obsługujących obie grupy. [1] [2]
Wszystkie 20 krajów pozostaje powyżej progu 25% po tej samej celowo niekorzystnej korekcie 3 danych wejściowych. Dane dotyczą sprzedaży w 2024 roku i przedsiębiorstw objętych badaniem, z co najmniej 10 pracującymi. Dla zespołów marketingowych użyteczne pytanie brzmi: jakiemu zadaniu zakupowemu służy kampania? Poniższe przykłady i brief pokazują, jak rozróżnić te zadania bez założenia, że każda grupa wymaga osobnej strony. [3]
Wyobraź sobie dostawcę kawy przygotowującego kampanię najnowszej mieszanki. Jeden klient chce paczki na spokojne poranki w domu. Drugi zajmuje się zaopatrzeniem miejsca pracy i chce uniknąć wyczerpania zapasu przed kolejną dostawą. Ziarna mogą być identyczne. Informacje potrzebne każdej osobie przed zamówieniem mogą się różnić.
To fikcyjny przykład, ale ujawnia praktyczną lukę w briefie mówiącym tylko „nasi odbiorcy to B2C” lub „sprzedajemy firmom”. Zdjęcie produktu może pasować do obu osób, choć przekaz, dowody i obiecany kolejny krok służą tylko jednej. Nawet ta sama osoba może raz kupować do domu, a innym razem do pracy.
Przyjrzeliśmy się oszacowaniom grup klientów Eurostatu, aby osadzić to pytanie planistyczne w kontekście. Analiza dotyczy tego, kto kupuje przez strony, aplikacje i platformy handlowe. Nie rozstrzyga, którą drogę sprzedaży powinna wybrać firma. Dla firmy lub jej agencji to powód, by jasno określić cel nabywcy przed wyborem przekazu kampanii.
Jeden asortyment, różne powody zamówienia

Ten sam sprzedawca może mieć klientów konsumenckich i organizacyjnych
Opublikowane oszacowania implikują znaczny wspólny udział w każdym kraju, który przeszedł nasze sprawdzenia. Każdy z 20 krajów ma obliczone minimum powyżej 25%, także po korekcie wrażliwości. Ta zgodność jest głównym wynikiem. Miejsce kraju na wykresie nie jest rekomendacją, gdzie się reklamować.
Nakładanie się grup oznacza tu, że sprzedawca występuje w obu grupach klientów. Nie oznacza to, że tę samą osobę liczy się 2 razy ani że firma i konsument mają takie same potrzeby. Badanie mierzy przedsiębiorstwa ze sprzedażą każdej grupie. Dlatego wynik dotyczy składu klientów sprzedawcy, a nie liczby lub tożsamości poszczególnych kupujących.
Eurostat rozróżnia liczbę przedsiębiorstw z dodatnią sprzedażą każdej grupie klientów od przychodów generowanych przez tę sprzedaż. Firma z małym zamówieniem organizacyjnym i znaczną sprzedażą konsumencką może występować w obu liczebnościach klientów. Te wartości nie mówią więc marketerowi, jak podzielić budżet między 2 grupy. [1]
Badanie zachowuje też razem klientów biznesowych i sektora publicznego, zgodnie z definicją opublikowanego wskaźnika. Nazwanie wyniku czystym punktem odniesienia B2B usunęłoby część mierzonej grupy. W briefie kampanii „nabywca organizacyjny” to użyteczny opis wyjściowy; firma nadal musi wskazać rzeczywiste osoby i sytuację zakupu.
We wszystkich 20 krajach implikowany wspólny udział pozostaje powyżej 25%
Minimalny udział przedsiębiorstw sprzedających zarówno konsumentom, jak i klientom biznesowym/sektora publicznego, zgodny z opublikowanymi oszacowaniami Eurostatu. Odsetek przedsiębiorstw sprzedających przez internet; sprzedaż w 2024, badana w 2025.
| Kraj | Implikowany minimalny wspólny udział | Po korekcie o 0,5 punktu |
|---|---|---|
| Austria | 43,5% | 37,3% |
| Bułgaria | 49,3% | 38,1% |
| Chorwacja | 61,6% | 52,0% |
| Cypr | 38,4% | 31,3% |
| Czechy | 66,9% | 58,8% |
| Dania | 45,0% | 39,4% |
| Finlandia | 51,4% | 45,4% |
| Niemcy | 51,6% | 43,0% |
| Grecja | 47,9% | 40,9% |
| Węgry | 58,5% | 49,4% |
| Irlandia | 42,0% | 36,7% |
| Łotwa | 56,5% | 46,8% |
| Litwa | 50,0% | 45,9% |
| Luksemburg | 47,8% | 34,7% |
| Malta | 46,4% | 41,2% |
| Holandia | 48,5% | 41,6% |
| Portugalia | 49,9% | 39,8% |
| Słowacja | 44,8% | 33,9% |
| Słowenia | 39,0% | 32,2% |
| Szwecja | 57,2% | 51,6% |
Jak działa obliczenie dla Holandii
Holandia daje konkretny przykład. W badaniu z 2025 roku oszacowany udział objętych nim przedsiębiorstw ze sprzedażą internetową w 2024 wyniósł 24,66%. Odpowiednie udziały przedsiębiorstw sprzedających przez internet konsumentom oraz firmom/sektorowi publicznemu wyniosły 17,89% i 18,73%. Wszystkie 3 używają tego samego mianownika wszystkich przedsiębiorstw. [2]
Suma udziałów 2 grup klientów wynosi 36,62 punktu procentowego. Przekracza oszacowanie sprzedawców internetowych o 11,96 punktu. Jeśli opublikowane oszacowania potraktujemy jako rozkłady brzegowe jednego składu klientów, te 2 grupy muszą nakładać się przynajmniej w tym stopniu. Inaczej wymagałyby więcej sprzedawców internetowych, niż dopuszcza oszacowanie łączne.
Aby wyrazić wspólny udział wśród przedsiębiorstw sprzedających przez internet, podziel nadwyżkę 11,96 punktu przez 24,66 i pomnóż przez 100. Wynik to około 48,5%. Jest to minimum zgodne z opublikowanymi danymi wejściowymi. Nie jest zaobserwowaną tabelą krzyżową, a błędy badania i krajowe metody szacowania mogą wpływać na dane wejściowe.
Nasze sprawdzenie wrażliwości obniża każdą wartość wejściową grupy klientów o 0,5 punktu procentowego i podnosi wartość sprzedawców internetowych o 0,5 punktu. Dla Holandii daje to 17,39%, 18,23% i 25,16%. Implikowane minimum wynosi wtedy około 41,6%. Korekta to wybrany test odporności, a nie zmierzony margines błędu ani przedział ufności. [3]
Rozróżnienie ma znaczenie praktyczne. Marketer może wykorzystać wynik do zakwestionowania zbyt szerokiej etykiety odbiorców. Nie dowodzi on, że konkretna holenderska marka ma 48,5% wspólnego udziału ani że niemal połowa jej przychodów powinna pochodzić od nabywców organizacyjnych.
Kampania kawy zaczyna się od zadania zakupowego
Wróćmy do fikcyjnego dostawcy kawy. Dla nabywcy domowego zespół wybiera proste zadanie: pomóc ustalić, czy mieszanka pasuje do kawy przygotowywanej w domu. Istotne szczegóły mogą obejmować smak, dostępne mielenie, wielkość opakowania i opcje dostawy. Przykładowy przekaz brzmi: „Znajdź odpowiednie mielenie do porannej kawy”.
Dla nabywcy do pracy zespół wybiera inne zadanie: zorganizować niezawodne uzupełnianie kawy we wspólnej kuchni. Przed napisaniem kampanii sprawdza, jakie ilości, warunki dostawy i opcje rozliczenia dostawca rzeczywiście oferuje. Przykładowy przekaz brzmi teraz: „Zaplanuj kolejną dostawę kawy do miejsca pracy”.
Żaden przekaz nie wymaga twierdzenia, że konsumenci są emocjonalni, a firmy racjonalne. Obaj nabywcy mogą dbać o smak, cenę i niezawodność. Różnicą w tym przykładzie jest zakup, który próbują zorganizować. Brief powinien wyjaśniać ją zwykłym językiem, zamiast zmieniać etykietę klienta w profil osobowości.
Kolejny krok powinien dotrzymywać obietnicy. Przekaz o kawie do domu może prowadzić do strony mieszanki z wyborem mielenia. Przekaz o kawie do pracy może prowadzić do odpowiednich informacji o dostawie na tej samej stronie. Jeśli firma rzeczywiście obsługuje zapytania o większe zamówienia, kampania może wskazać tę drogę. Nie powinna obiecywać warunków konta ani subskrypcji, których dostawca nie oferuje.
Osobna strona lub proces zamawiania to możliwy wybór operacyjny, a nie wniosek z tych danych. Czasem wystarczą jaśniejsze informacje na istniejącej stronie produktu. Warto zapytać: czy po kliknięciu ta osoba znajdzie to, czego potrzebuje do wykonania opisanego zadania?
Ta sama dyscyplina dotyczy twórcy pracującego nad kampanią. Musi wiedzieć, jaką sytuację zakupu reprezentuje treść. Pokaz przygotowania 1 filiżanki może pasować do briefu domowego; pokaz miejsca produktu we wspólnej kuchni — do briefu dla pracy. To ilustracyjne wybory kreatywne, a nie zmierzone wyniki skuteczności.
Dostawca szkoleń ma inne pytanie o klienta
Rozważ drugą fikcyjną firmę: dostawcę krótkiego kursu praktycznego. Indywidualna osoba chce wybrać odpowiedni kurs i zarezerwować miejsce. Pracodawca chce wysłać kilka osób, być może o różnym doświadczeniu lub dostępności. Temat kursu może być ten sam, ale zmienia się organizacja zakupu.
Dla osoby indywidualnej użyteczna kampania może wyjaśniać zakres kursu, wymagania wstępne, terminy i sposób zapisu. Dla pracodawcy brief może zamiast tego pytać o dostępność kilku miejsc, dopasowanie harmonogramu do grupy i obsługę rezerwacji grupowej. Kampania powinna wspominać o takich rozwiązaniach tylko wtedy, gdy dostawca je oferuje.
Ten przypadek różni się od uzupełniania kawy w pracy. Nabywca i osoby korzystające z usługi mogą być różni. Pracodawca może zatwierdzić zakup, a uczestnicy oceniać przydatność kursu w swojej pracy. Zespół musi wiedzieć, na czyje pytanie odpowiada każda treść, zamiast zakładać, że „nabywca biznesowy” oznacza jedną osobę.
Użyteczna para przykładowych przekazów to „Wybierz kurs umiejętności, którą chcesz ćwiczyć” i „Znajdź kurs dopasowany do potrzeb szkoleniowych zespołu”. Prowadzą do różnych pytań, nawet jeśli ostatecznie kierują na tę samą stronę kursu. Badanie wspólnego udziału nie mierzy zachowań dostawców szkoleń; przykład pokazuje przełożenie szerszego wyniku na konkretną rozmowę o planowaniu.
Brief dla 2 sytuacji zakupu
Użyj poniższego briefu, gdy firma ma dowody obsługiwania więcej niż 1 grupy klientów lub gdy istniejąca etykieta odbiorców nie wyjaśnia zadania zakupowego. Wypełnij 1 wersję dla każdej sytuacji. Badanie dostarcza kontekstu; rzeczywista oferta firmy, wiedza o klientach i wybory operacyjne dostarczają odpowiedzi.
Nabywca i zakup: [kto organizuje zakup; kto użyje produktu lub usługi; co próbuje osiągnąć]. Przykład kawy: osoba kupująca do domu wobec osoby uzupełniającej zapasy wspólnej kuchni w pracy.
Pytanie przed zamówieniem: [informacje potrzebne temu nabywcy do decyzji]. Przykład domowy: czy mieszanka i mielenie pasują do metody parzenia. Przykład dla pracy: czy dostępne ilości i warunki dostawy pasują do kuchni.
Potwierdzona obietnica: [1 jasno sformułowana obietnica, której firma może dotrzymać]. Przykład domowy: pomóc klientowi wybrać dostępne mielenie. Przykład dla pracy: wyjaśnić istniejące warunki dostawcy. Pomiń niepotwierdzone funkcje lub warunki.
Dowody w treści: [szczegół produktu, demonstracja lub wyjaśnienie wspierające obietnicę]. Brief domowy może pokazywać odpowiednią metodę przygotowania. Brief dla pracy może wyjaśniać dostępne opakowania i opcje dostawy. Żaden nie wymaga wymyślonej opinii klienta ani twierdzenia o skuteczności.
Kolejny krok po kliknięciu: [rzeczywiste miejsce docelowe i działanie]. Wskaż informacje o produkcie, stronę rezerwacji lub obsługiwaną ścieżkę zapytania. Sprawdź zgodność sformułowań z kampanią i możliwość znalezienia obiecanych informacji przez nabywcę.
Sukces tej kampanii: [wynik odpowiedni do obiecanego działania; obecny sposób jego pomiaru przez zespół]. Ukończony zakup i zakwalifikowane zapytanie o rezerwację grupową to różne wyniki. Użyj jasno zdefiniowanej miary pasującej do zamierzonego działania. Unikaj łączenia zakupów i zapytań w jedną niewyjaśnioną liczbę sukcesów.
Dla dostawcy szkoleń powtórz brief dla uczestnika i organizatora rezerwacji grupowej. Dowodami mogą być treść kursu i wymagania wstępne dla uczestnika oraz potwierdzone warunki rezerwacji dla organizatora. Dzięki temu drugi brief odpowiada usłudze, zamiast kopiować pytania o dostawy od dostawcy kawy.
Przed produkcją przeczytaj każdy brief jako ciągłą sekwencję: ta osoba ma to zadanie, potrzebuje tych informacji i może podjąć ten kolejny krok. Jeśli brakuje ogniwa, popraw obietnicę lub miejsce docelowe. Samo utworzenie 2 etykiet odbiorców tego nie rozwiązuje. Zachowaj wspólny przekaz tam, gdzie zadania zakupowe rzeczywiście wymagają tej samej odpowiedzi.
Jeśli odpowiedzi są już jasne, ćwiczenie może potwierdzić istniejącą kampanię. Firma obsługująca tylko 1 istotne zadanie zakupowe nie musi wymyślać drugiej grupy, ponieważ inne przedsiębiorstwa obsługują obie. Gdy obecne są 2 zadania, zespół może wybrać, którym zajmie się dany post, reklama lub brief twórcy. Użyteczny rezultat to konkretniejsze zadanie, a nie wymóg planowania 2 razy tyle treści lub dzielenia każdej kampanii.
Połącz zadanie zakupowe z kolejnym krokiem

Nazwij zadanie zakupowe
Opisz zakup, który dana osoba próbuje zorganizować.
Odpowiedz na pytanie decyzyjne
Pokaż informacje o produkcie lub usłudze istotne dla tego zadania.
Zachowaj zgodność kolejnego kroku
Skieruj nabywcę do działania, które firma rzeczywiście obsługuje.
Jak wybrano i obliczono oszacowania
Wykorzystaliśmy zbiór Eurostatu isoc_ec_esels, rok badania 2025, dla sprzedaży internetowej w 2024. Zakres obejmuje przedsiębiorstwa w operacie co najmniej 10 pracujących, w określonym agregacie branż niefinansowych. Mikrofirmy i samodzielni twórcy pozostają poza nim. Tłumaczenie nie zmienia geografii ani populacji badania. [1]
Przed pobraniem wartości wynikowych przejrzeliśmy wspólny podręcznik i metody krajowe dla wszystkich 27 krajów UE. Wykluczyliśmy Belgię, Hiszpanię, Włochy i Rumunię, ponieważ rola ponownego ważenia dla poszczególnych pozycji pozostawała nierozstrzygnięta dla tych miar. W Polsce nierozstrzygnięta pozostała definicja jednostki prawnej względem przedsiębiorstwa. Po pobraniu Estonia nie miała oszacowań 2 grup klientów; Francja nie miała oszacowania dla firm/sektora publicznego, oznaczonego jako niewiarygodne. Pozostałe 20 krajów tworzy porównanie. [4]
Dla każdego kwalifikującego się kraju W oznacza odsetek wszystkich objętych badaniem przedsiębiorstw ze sprzedażą internetową, C — odsetek ze sprzedażą internetową konsumentom, a O — firmom/sektorowi publicznemu. Obliczone minimum to 100 × max(0, (C + O − W) / W). Daje najmniejszy możliwy wspólny udział w składzie klientów zgodnym z opublikowanymi oszacowaniami brzegowymi. Nie obserwujemy łącznego składu klientów. [2]
Przez cały pilotaż zachowaliśmy ten sam zakres krajów, reguły kwalifikacji i korektę wrażliwości. Ustalona z wyprzedzeniem reguła redakcyjna wymagała co najmniej 18 kwalifikujących się krajów, z co najmniej 2/3 osiągającymi minimum 25% przed korektą i po niej. Były to wybrane kryteria publikacji, a nie testy istotności ani cele biznesowe. Wszystkie 20 kwalifikujących się krajów je spełniło. Dodanie zadeklarowanych wcześniej oznaczeń danych szacunkowych/tymczasowych nie dodało krajów. [3]
Oszacowania mogą odzwierciedlać krajowe poprawki, imputację i błąd badania. Różnice między krajami odzwierciedlają też różne populacje firm. Dlatego opisujemy każdy kraj osobno i nie przekształcamy wyników w udział przedsiębiorstw w całej UE ani ranking rynków. Tabela pomocnicza zachowuje wszystkie 27 krajów, także wykluczone. Pliki do pobrania zawierają dane wejściowe, oznaczenia, decyzje i metodę obliczeń. [4] [5]
Opublikowane dane wejściowe dla wszystkich 27 krajów
Odsetki wszystkich objętych badaniem przedsiębiorstw, z tego samego badania 2025 i okresu sprzedaży 2024. To dane wejściowe obliczenia, a nie odsetki wśród sprzedawców internetowych.
Zobacz wszystkie 27 krajów i dane źródłowe
| Kraj i uwaga o włączeniu | Przedsiębiorstwa ze sprzedażą internetową (W) | Przedsiębiorstwa ze sprzedażą internetową konsumentom (C) | Przedsiębiorstwa ze sprzedażą internetową firmom/sektorowi publicznemu (O) |
|---|---|---|---|
| Austria | 27,20% | 22,77% | 16,26% |
| Belgia (wykluczona: metoda) | 26,30% | 19,32% | 20,92% |
| Bułgaria | 15,00% | 13,74% | 8,66% |
| Chorwacja | 18,39% | 14,48% | 15,23% |
| Cypr | 23,05% | 21,92% | 9,99% |
| Czechy | 22,25% | 19,10% | 18,03% |
| Dania | 30,69% | 23,03% | 21,46% |
| Estonia (wykluczona: brak oszacowań) | 22,09% | Nie opublikowano | Nie opublikowano |
| Finlandia | 28,45% | 21,29% | 21,79% |
| Francja (wykluczona: brakujące/niewiarygodne oszacowanie) | 16,93% | 14,45% | Nie opublikowanoNiewiarygodne oszacowanie (oznaczenie Eurostatu u) |
| Niemcy | 20,04% | 16,42% | 13,96% |
| Grecja | 24,45% | 22,05% | 14,11% |
| Węgry | 19,03% | 16,18% | 13,99% |
| Irlandia | 31,74% | 27,75% | 17,32% |
| Włochy (wykluczone: metoda) | 17,63% | 15,29% | 12,08% |
| Łotwa | 17,87% | 16,66% | 11,31% |
| Litwa | 41,30% | 27,08% | 34,89% |
| Luksemburg | 12,80% | 10,51% | 8,41% |
| Malta | 32,91% | 29,80% | 18,37% |
| Holandia | 24,66% | 17,89% | 18,73% |
| Polska (wykluczona: definicja jednostki) | 16,81% | 14,57% | 13,27% |
| Portugalia | 16,88% | 15,04% | 10,26% |
| Rumunia (wykluczona: metoda) | 13,01% | 12,13% | 7,19% |
| Słowacja | 15,26% | 13,50% | 8,60% |
| Słowenia | 24,45% | 18,88% | 15,11% |
| Hiszpania (wykluczona: metoda) | 26,09% | 21,10% | 16,57% |
| Szwecja | 31,24% | 23,72% | 25,40% |
- Pobierz wartości z wykresów i etykiety krajów (CSV)
- Pobierz źródłowe dane wejściowe, oznaczenia i kod do odtworzenia analizy (ZIP)
CSV zawiera pokazane wartości krajowe. ZIP zachowuje wszystkie dane źródłowe, braki, oznaczenia obserwacji i poufności, decyzje o kwalifikacji krajów oraz kod analizy. Dołączono przetłumaczone wskazówki ułatwiające korzystanie z angielskich instrukcji odtworzenia analizy. Oba pliki można pobrać bez rejestracji.
Źródła i przypisy
- Eurostat, ICT usage and e-commerce in enterprises, badanie 2025. Zbiór isoc_ec_esels; PC_ENT; GE10; C10-S951_X_K. Sprzedaż internetowa obejmuje strony, aplikacje i platformy handlowe, z wyłączeniem zamawiania wyłącznie przez EDI. Operat źródłowy obejmuje wybrane branże i przedsiębiorstwa z co najmniej 10 pracującymi. Krajowe zasady operatu i zbierania danych różnią się.
- Obliczenia Influence IQ z E_AWSELL, E_AWS_B2C i E_AWS_B2BG. Podręcznik z 2025 roku definiuje liczbę przedsiębiorstw sprzedających danej grupie klientów na podstawie dodatnich, niepustych wartości sprzedaży. Opublikowane oszacowania mogą obejmować poprawki lub imputację. Dla C/W i O/W minimalny zgodny udział łączny to max(0, C/W + O/W − 1); nie jest odtworzoną komórką łączną badania ani gwarantowaną dolną granicą populacyjną.
- Wrażliwość: obniż C i O o 0,5 punktu procentowego, z dolną granicą 0, i podnieś W o 0,5 punktu, maksymalnie do 100%. Ponownie oblicz każdy zgodny wspólny udział. Ta perturbacja wybrana przez analityków nie jest przedziałem zaokrągleń źródła ani przedziałem ufności. Progi redakcyjne 18 krajów, 2/3 i 25% ustalono przed pobraniem wyników.
- 7 krajów wykluczono z wykresu wspólnego udziału: Belgię, Hiszpanię, Włochy i Rumunię ze względu na nierozstrzygniętą zgodność wag pozycji; Polskę — nierozstrzygniętą agregację jednostek; Estonię — brakujące oszacowania grup klientów; Francję — brakujące oszacowanie organizacyjne oznaczone u (niewiarygodne). Tabela źródłowa zachowuje opublikowane wartości bez obliczania minimów wykluczonych krajów. Krajowe odnośniki i decyzje znajdują się w pakiecie analizy.
- Zbiór źródłowy zaktualizowano 15 czerwca 2026; pobrano 18 października 2026. Dane Eurostatu wykorzystano ze wskazaniem źródła. Influence IQ wybrało i przeanalizowało dane oraz dostarcza przykłady i tłumaczenia. Eurostat nie odpowiada za te obliczenia, interpretacje ani tłumaczenia. Pakiet analizy zawiera publiczne dane wejściowe, oznaczenia obserwacji, decyzje dotyczące metadanych i kod do odtworzenia.
Wersją źródłową jest artykuł angielski. Wszystkie wersje językowe opisują te same europejskie oszacowania przedsiębiorstw dla sprzedaży internetowej w 2024 i te same fikcyjne przykłady planowania. Tłumaczenie nie czyni wyników punktem odniesienia dla innego kraju ani mikrofirm.